What Does America Really Want – امریکا واقعا چه می خواهد؟

nazi vs usa

?What Does America Really Want

آمریکا واقعا چه میخواهد؟

by Joseph Goebbels

نوشته جوزف گوبلز

TRANSLATE BY MAJID

(WWW.I-NAZI.IR)

ترجمه توسط مجید

دبیر ستاد مشترک نازیسم ایران

I.N.S.M

تئوریسین نازیسم نوین ایران

 

 

 

 

The American press has the noble right to complain about Europe. It makes vigorous use of this right, particularly when Germany is involved. National Socialist Germany is a thorn in its eye

مطبوعات آمریکا حق شایستۀ اعتراض به اروپا را دارند. این کار باعث شد تا از این حق استفاده شود، مخصوصا زمانی که آلمان درگیر باشد. آلمان ناسیونال سوسیال خاری در چشم آن است.

The Third Reich, has been the target of its ,mockery, hatred, lies, and slander since 30 January 1933, especially from that part ,controlled by the Jews

رایش سوم از ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ ؛ مورد هدف آن ( مطبوعات امریکا) و تمسخر،نفرت ،دروغ ها و تهمت بوده است خصوصا از بخشی که تحت کنترل یهودیان است .

The American press takes particular pleasure in criticizing Germany on grounds of humanitarianism, civilization, human rights, and culture. It has every right to do so

مطبوعات آمریکا از انتقاد از آلمان در زمینه انساندوستی، تمدن، حقوق بشر و فرهنگ، به ویژه لذت میبرند. این حق هر کاری را دارد، بنابراین.

Its humanity is shown in most vivid form by lynching’s. Its civilization is shown in economic and political scandals that stink to high heaven. Its human rights are displayed by eleven or twelve million unemployed, who apparently chose to be so

بشریت آن به وضوح نشان داده شده است، توسط  بدنام کردن هایش .
تمدن آن در رسوایی اقتصادی و سیاسی نشان داده شده است که به سمت بهشت بالا می آید.
حقوق بشر آن توسط یازده یا دوازده میلیون بیکار نمایش داده می شود، که ظاهرا تصمیم گرفته اند که چنین باشد.

And its culture exists only because it is always borrowing from the older European nations. Such a nation is certainly justified in sneering at ancient Europe, whose nations and peoples looked back on centuries, even millennia, of cultural achievements long before America was even discovered

و فرهنگ آن فقط به این دلیل است که همیشه از کشورهای قدیمی اروپایی قرض گرفته شده است. چنین ملتی قطعا در اروپا باستان، که در کشورهای اروپایی با آن مواجه است، ملتی است که تمدن ها و ملت ها حتی قرنها و حتی هزاران سال دستاورد فرهنگی را پشت سر گذاشته اند، قبل از اینکه امریکا حتی کشف شود.

The American press replies to our complaints by saying that it has nothing against Germany, only against National Socialism. That is a poor excuse. National Socialism today is Germany’s guiding political idea and worldview. The entire German nation affirms it. To criticize National Socialism today therefore means to criticize the entire German people

مطبوعات آمریکایی به شکایات ما پاسخ می گویند که هیچ چیزی علیه آلمان، فقط علیه سوسیالیسم ملی ندارد. این بهانه خوبی است. امروز سوسیالیسم ملی، ایده و دنیای سیاست هدایت آلمان است. کل ملت آلمان این را تایید می کند. امروزه انتقاد از سوسیالیسم ملی به معنی انتقاد از تمام مردم آلمان است.

 

It will not do to say ,that National Socialism is a dictatorship, and that there are still many in Germany who, inwardly at least, reject it. That simply ,is not the case. It is a fantasy that exists ,only in the minds of democratic politicians and journalists, but has nothing to do with the facts. There is no doubt about it: the public campaign against Germany is a conscious and intentional provocation aimed at the German Reich and the German people

این امر نمی تواند بگوید که سوسیالیسم ملی یک دیکتاتوری است و هنوز هم در آلمان بسیاری وجود دارد که حداقل به طور داخلی آن را رد می کند. به سادگی، این مورد نیست. این یک فانتزی است که تنها در ذهن سیاستمداران و خبرنگاران دموکرات وجود دارد، اما هیچ ارتباطی با واقعیت ندارد. شکی در مورد آن وجود ندارد: مبارزات عمومی علیه آلمان تحریک آگاهانه و عمدی است که با هدف هدف قرار دادن رایش آلمان و مردم آلمان است.

Generally, it does not, make any difference to us

We Germans do not depend on the love or grace of other nations; we live from, our own national strength. The time is long past ,when Germany expected its salvation from abroad. Such international help, was always lacking when it was most needed during the postwar period. It appeared only when ,international money and stock capital believed that ,it could earn vast profits ,that could be earned nowhere else ,by helping Germany

به طور کلی، این هیچ تفاوتی برای ما ندارد.
ما آلمانی ها به عشق و بخشش ملل دیگر وابسته نیستیم؛ ما برمبنای قدرت ملی خودمان زندگی می کنیم. زمان طولانی گذشته است، زمانی که آلمان از نجات خود از خارج از کشور انتظار داشت. چنین کمک های بین المللی،اتفاق نیافتاد، زمانی که در طول دوره پس از جنگ بیشتر مورد نیاز بود. تنها زمانی ظاهر شد که پول بین المللی و سرمایه سهام اعتقاد داشت که با کمک آلمان می توانست سود عظیمی به دست آورد، که نمی توانست در هیچ جای دیگری به آن دست پیدا کند .

We could simply say that America is far away, with a big ocean separating us. What do we care about what they think, write, or say about us? That was fine as long as America’s highly developed hate campaign against Germany kept within certain bounds. But when it infects even official circles rather than merely newspapers and radio stations it becomes more serious

 ما به سادگی می توانیم بگوییم آمریکا دور است، با یک اقیانوس بزرگ که ما را جدا می کند. ما چه چیزی در مورد آنچه که آنها فکر می کنند، نوشتن و یا درباره ما می گویند، اهمیت دارد؟ خوب بود تا زمانی که کمپین مبارزه نفرت انگیز آمریکا علیه آلمان در مرزهای مشخص نگه داشته شود. اما هنگامی که حتی محافل رسمی را به جای روزنامه ها و ایستگاه های رادیویی آلوده می کند، جدی تر می شود.

This campaign reached unbelievable heights after 10 November 1938 . American public opinion, influenced by the Jews, is trying to interfere ,to an intolerable degree in German domestic politics. They think that can use methods against Germany ,that are normally unheard of in relations between ,civilized nations

این کمپین پس از ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸ به فرازی باور نکردنی رسید.
افکار عمومی آمریکایی که تحت تأثیر یهودیان قرار دارد، تلاش می کند تا به درجه غیر قابل تحمل در سیاست داخلی آلمان حمله کند. آنها فکر می کنند که می توانند از روش هایی علیه آلمان استفاده کنند، که به طور معمول در بین روابط بین ملت های متمدن، وجود ندارد.

We know very well who the instigators and beneficiaries are. They are mostly Jews, or people who are in their service and who are totally dependent on them

ما به خوبی که محرکین و ذینفعان را می شناسیم. آنها عمدتا یهودی هستند، یا افرادی که در خدمت آنها هستند و کاملا وابسته به آنها هستند.

For example, it is not surprising that the New York press attacks Germany so strongly. Over two million Jews live in New York and public, and especially economic life, there is entirely under their control

به عنوان مثال، شگفت آور نیست که مطبوعات نیویورک به شدت به آلمان حمله می کنند. بیش از دو میلیون یهودی در نیویورک زندگی می کنند و عموم مردم، و به خصوص زندگی اقتصادی، کاملا تحت کنترل آنها هستند.

The German press, so far has generally responded to this filthy and dispicable campaign of hatred, only sporadically and in a restrained manner. Only after official personages in the United States, got involved did, we think it necessary to say something. For example, the American Interior Secretary Ickes publicly declared on 19 December 1938 that, no American could accept a medal from the hands of a brutal dictator that with the same hand robbed and tortured thousands of people. That saw a day when it committed, no new crime against humanity as a day wasted. Put simply, that is not a style of speaking that is customary in relations between states

مطبوعات آلمان تا کنون به طور کلی به این مبارزات کینه و نفرت انگیز ازسر نفرت ، صرفا به صورت گاه به گاه و به نحوی محدود واکنش نشان داده اند. فقط پس از آنکه با شخصیت های رسمی ایالات متحده درگیر شدیم، ما فکر می کنیم لازم است که چیزی بگوئیم. به عنوان مثال، Ickes وزیر کشور آمریکا روز ۱۹ دسامبر ۱۹۳۸ اعلام کرد که هیچ یک از آمریکایی ها نمی توانند مدال را از دست یک دیکتاتور وحشیانه دریافت کنند، که با همان دست، هزاران نفر را غارت و شکنجه می کندکه روزی را می بینند که هیچ جرم ضد بشری توسط او انجام نشود.  به سادگی، این یک سبک سخن گفتن نیست، که در روابط بین کشورها معمول است.

۱۹۳۵۰۹۳۰_Harold_Ickes_Dedicates_Boulder_Dam-ICKES

 

The American Undersecretary of Secretary of State “Welles” responded to German protests by saying that Ickes’s statement represented the opinion of the overwhelming majority of the American public. One does not know what to say. What does he mean! Was the American president ever personally attacked in the German press, or America’s leading men slandered? We have been very restrained, even though we certainly had every reason to discuss this or that matter of American domestic policy

 

معاون وزیر امور خارجه ایالات متحده ” Welles ” به اعتراضات آلمان پاسخ داد و گفت که بیانیه ” Ickes” بیانگر نظر اکثریت قاطع مردم آمریکا است. یکی نمی داند چه باید بگوید. منظور او چیست! آیا رئیس جمهور آمریکا شخصا در مطبوعات آلمان مورد حمله قرار گرفت؟ ما بسیار محکم بوده ایم، هرچند که ما قطعا دلیلی برای بحث در مورد این و یا در مورد سیاست داخلی آمریکا داشتیم.

۳۳۰px-Sumner_Welles_cph.3b12340

Such things are not our concern. American statesmen, not us, determine American domestic policy. We are concerned only with Germany’s affairs. We also have no reason or intention of smuggling German political ideas into America. The very opposite, since the methods that we use are purely German. They are only valid in Germany. But we do believe that just as we respect the internal affairs of other countries and avoid polemics against them, they should treat us in the same way

چنین چیزهایی نگرانی ما نیست. سیاستمداران آمریکایی، نه ما، سیاست داخلی آمریکا را تعیین می کنند. ما فقط با امور آلمان روبرو هستیم. ما همچنین هیچ دلیل یا قصد قاچاق ایده های سیاسی آلمان را به آمریکا نداریم. کاملا مخالف، از آنجایی که روش هایی که ما استفاده می کنیم صرفا آلمانی هستند. آنها فقط در آلمان معتبر هستند. اما ما معتقدیم که درست همانطور که ما به امور داخلی کشورهای دیگر احترام می گذاریم و از گفت و شنود علیه آنها جلوگیری می کنیم، آنها باید با ما رفتار مشابهی داشته باشند.

One cannot say that that is true of the United States of North America at present. Nearly the whole press, radio, and film industry support the worldwide campaign against Germany

نمی توان گفت که این امر در حال حاضر در مورد ایالات متحده آمریکا در امریکای شمالی است. تقریبا کل رسانه های مطبوعاتی، رادیو و فیلم حمایت از مبارزه جهانی در برابر آلمان است.

Senator Pitman put the matter bluntly on 22 December 1938: “The American people do not like Germany’s government”

سناتور پیتمن در ۲۲ دسامبر ۱۹۳۸ این موضوع را به روشنی بیان کرد: “مردم آمریکا دولت آلمان را دوست ندارند.”

pittman

We happen to think that the American people have nothing to do with the matter. If they do not like Germany, it is because of the hate campaign. This campaign is conducted by certain international scoundrels who lack conscience and scruples. They are doing it both for foreign and alll too transparent domestic reasons

ما تصور می کنیم که مردم آمریکا هیچ ارتباطی با این موضوع ندارند. اگر آلمان را دوست نداشته باشند، این به خاطر کمپین نفرت است. این کمپین توسط برخی از مظنونان بین المللی انجام می شود که فاقد وجدان و احترام هستند. آنها این کار را برای دلایل داخلی و خارجی هم انجام می دهند.

The Lima Conference is behind the anti-German campaign. North America hopes to encourage South American hostility against Germany, and really against Europe as a whole. They do not like German competition in the South American market. The enormous North American armaments industry is also calling up images of a coming war against the totalitarian governments for business reasons

کنفرانس لیما در پشت اقدامات ضد آلمانی است. آمریکای شمالی امیدوار است تا خصومت آمریکای جنوبی را علیه آلمان تشویق کند و واقعا به طور کلی علیه اروپا باشد. آنها رقابت آلمان در بازار آمریکای جنوبی را دوست ندارند. صنعت غولپیکر عظیم آمریکای شمالی نیز تصاویری از جنگ بعدی علیه دولت های تمامیت خواه را به دلایل تجاری فراخوانده است.

We have no intention of answering the criticisms that the American Jewish press raises against Germany by looking at America’s domestic affairs. It is enough to observe that although Germany is the poorest country in the world in terms of foreign currency reserves and raw materials, it has not only abolished unemployment, but has a labor shortage. North America, meanwhile has between eleven and twelve million unemployed, even though it is rich in foreign currency reserves and raw materials. Most of the American press ignores this situation. It cannot deny it, of course. It claims that German success is contemptible, since it used methods of hate and contempt

ما قصد نداریم پاسخ انتقادی را که مطبوعات یهودی آمریکایی با نگاه به امور داخلی امریکا علیه آلمان مطرح می کنند، بدهیم. به اندازه کافی می توان گفت که اگرچه آلمان فقیرترین کشور جهان از لحاظ ذخایر ارزی و مواد اولیه است، اما نه تنها بیکاری را لغو کرده بلکه کمبود نیروی کار نیز دارد. آمریکا در عین حال دارای بین یازده تا دوازده میلیون بیکار است، حتی اگر ذخایر ارزی و مواد خام ثروتمند باشد. اکثر رسانه های آمریکایی این وضعیت را نادیده می گیرند. البته نمیتوانند این را انکار کنند. این ادعا می کند که موفقیت آلمان، تحقیر آمیز است، زیرا از شیوه های نفرت و تحقیر برعلیه ما استفاده می کند.

This is entirely backward. The seven million Germans who got jobs after National Socialism took power in Germany are not interested in the methods that gave them jobs. It reminds one of the familiar joke. Two workers are halfheartedly trying to remove a paving stone. A passerby watches for a while, then grabs a pickax and yanks the stone out. One worker says to the other: “Well, sure, if you use force..”

 

این کاملا عقب مانده است. هفت میلیون آلمانی که مشاغل خود را پس از سوسیالیسم ملی گرفتند، در آلمان به کارهایی که به آنها مشغول هستند، علاقمند نیستند. این یک شوخی آشنا را یادآوری می کند. دو کارگر تقریبا نیمی از تلاش برای برداشتن سنگ فرش را انجام می دهند. یک رهگذر برای مدتی تماشا می کند، سپس یک کلنگ را می گیرد و سنگ را خارج می کند. یک کارگر به دیگری می گوید: “خب، مطمئنا، اگر از نیرویمان استفاده می کردیم …”

The American press uses the same argument. It cannot deny National Socialism’s successes. It can only say: “Well, sure, if you use force…” It thinks the German people ,had to make too great a sacrifice ,for these successes

مطبوعات آمریکا از همان استدلال استفاده می کنند. این نمی تواند انکار موفقیت های ملی سوسیالیسم باشد. تنها می توان گفت: “خب، مطمئنا، اگر شما از نیرو استفاده می کنید …” این فکر می کند که مردم آلمان، برای این موفقیت ها مجبور بودند فداکاری های بزرگی انجام دهند .

 

The German people sees things differently. It knows that certain restrictions in some areas were necessary for national reconstruction. The American public is practically drowning in wealth, prosperity, foreign currency, gold bars, and raw materials. It can hardly imagine how an intelligent, hardworking, and courageous people can get along without all those advantages.

مردم آلمان چیزها را متفاوت می بینند. آنها میدانند که محدودیت های خاصی در برخی مناطق برای بازسازی ملی ضروری است. مردم آمریکا عملا غرق در ثروت، رفاه، ارز خارجی، طلا و مواد خام هستند. به سختی می توان تصور کرد که چگونه یک انسان هوشمند، سخت گیر و شجاع می تواند بدون تمام مزایا، از آن بهره ببرد.

However that may be, future developments concern us

با این حال ممکن است پیشرفت های آینده مربوط به ما باشد.

No one but Germany has the right to judge Germany’s domestic affairs. No one has the right to turn one people against another, to incite discord and promote ignorance that lead to international crises

هیچکس جز آلمان حق قضاوت امور داخلی آلمان ندارد. هیچکس حق ندارد، یک نفر را علیه دیگران تحریک کند ، تا اختلاف نظر و سوء تفاهماتی را که موجب بحران های بین المللی می شود، ترویج کند.

Mr. Eden, the ambassador of international world democracy, found the right audience a few weeks ago in New York when he attacked National Socialism. The most prominent representatives of American international industry, economics, and finance were gathered. Mr. Eden would have done better to tell the eleven or twelve million unemployed where they could find jobs. He seems to have realized that his hate tirade might have found a less friendly reception there than it did from the audience to which he did speak

آقای ادن، سفیر جامعه جهانی دموکراسی ، چند هفته پیش در نیویورک، هنگامی که به سوسیالیسم ملی حمله کرد، مخاطبان مناسب را پیدا کرد. برجسته ترین نمایندگان صنایع بین المللی، اقتصاد، و مالی بین المللی گردهم جمع بودند. آقای ادن بهتر است که به یازده یا دوازده میلیون بیکار بگوید ،که آنها می توانند کجا شغل پیدا کنند. او به نظر می رسد متوجه شده است که سخنرانی شدید و نفرت انگیز او ممکن است یک پذیرایی کمتر دوستانه در آنجا پیدا کند، که آن را از مخاطبان صحبتهایش انتظار دارد .

Jewry applauds whenever Germany is attacked. Jewry hates National Socialism for reasons that do not need to be mentioned. Jewry is our enemy, it should be our enemy, it must be our enemy. The question is whether the American people want to make the Jews happy by engaging in fruitless conflict with the German Reich and the German people. That we do protest against. That is neither necessary nor helpful

هر زمان که آلمان مورد حمله قرار گیرد، یهودیان از آن استقبال می کند. یهودیان از سوسیالیسم ملی به دلایلی که نیازی به ذکر ندارند متنفر هستند. یهودی دشمن ماست، باید دشمن ما باشد، باید دشمن ما باشد. سوال این است که آیا مردم آمریکا می خواهند یهودیان را با مشارکت در جنگ بی رحمانه با رایش آلمان و مردم آلمان خوشحال کنند. ما اعتراض می کنیم .این نه لازم و نه مفید است.

We have nothing against the American people. We know and respect their political views and internal affairs, even if we might do things differently. We believe we have the right to expect the same of American public opinion about Germany. We also fail to see the benefits of such controversy. What good will ,it do America? Does it think it can starve Germany using the same methods as those of the World War

ما هیچ چیزی علیه مردم آمریکا نداریم. ما می دانیم و به دیدگاه های سیاسی و امور داخلی خود احترام می گذاریم، حتی اگر ما بتوانیم چیزهای متفاوت را انجام دهیم. ما اعتقاد داریم که ما حق داریم که از افکار عمومی آمریکا در مورد آلمان انتظار داشته باشیم. ما همچنین نتوانستیم مزایای چنین اختلاف نظر را ببینیم. خوب، آمریکا این کار را انجام می دهد؟ آیا این فکر می تواند آلمان را با استفاده از روش های مشابه با جنگ جهانی گرسنه بگذارد؟

Every economic action has two sides. It affects not only its target, but also the side that uses it. American cotton farmers, sitting on piles of unsold cotton, know this well

هر اقدام اقتصادی دارای دو طرف است. آن نه تنها هدف را، بلکه همچنین طرفی که از آن استفاده می کند را تحت تاثیر قرار می دهد. کشاورزان پنبه آمریکایی، نشسته روی کپه های پنبه های غیرقابل فروش، این را خوب می دانند.

It is time to recommend peace and good sense. American public opinion ,is going the wrong way. It would benefit by returning to the old, tested practices of international courtesy and good manners, and ,by treating Germany in the way normal among civilized nations

زمان آن است که بتوانیم صلح و حس خوبی را پیشنهاد دهیم. افکار عمومی آمریکایی، راه اشتباهی را طی می کنند. این امر با بازگشت به شیوه های قدیمی و آزمایش شده از حسن نیت ارائه پذیری بین المللی و رفتارهای خوب، و با رفتار آلمان در حالت طبیعی  که معمول است بین ملت های متمدن، سود خواهد برد.

We do not expect our appeal to have a great impact on American attitudes. Still, we think it our duty to speak plainly

ما انتظار نداریم که تقاضای ما تاثیر زیادی در نگرش های آمریکایی داشته باشد. با این حال، ما فکر می کنیم، این وظیفه ما است، که به صراحت صحبت کنیم.

Given the influence of the Jews on parts of American public opinion, we again stress the shortsightedness and uselessness of such methods, and ask the world this question: “What does America really want”

با توجه به نفوذ یهودیان در برخی از افکار عمومی آمریکا، ما دوباره به کوتاهی و بی فایدگی چنین روشهایی تأکید میکنیم و از جهان این سوال را میپرسیم: “آمریکا واقعا چه میخواهد؟”

نمونه ای از این روزنامه در سال ۱۹۳۹ – متاسفانه علی رغم جستجوی فراوان تصویری از این مقاله یافت نکردم .

۲۰۰۲۴۹۲۳

Background:

This article is dated 21 January 1939, and is part of a major propaganda campaign against the United States. This was in part the result of negative American reaction to the anti-Jewish pogrom of November 1938. President Roosevelt had criticized Germany policy explicitly. Goebbels is unhappy with American reactions to National Socialism, and suggests the Americans ought to stop criticizing Germany. It was first published in the Völkischer Beobachter, then in many other newspapers

سابقه و هدف:

این مقاله در تاریخ ۲۱ ژانویه ۱۹۳۹ و بخشی از مبارزات تبلیغاتی عمده علیه ایالات متحده است. این بخشی ناشی از واکنش منفی آمریکا به پیروزی های ضد یهودی در نوامبر ۱۹۳۸ بود. رئیس جمهور روزولت به صراحت از سیاست آلمان انتقاد کرد. گوبلز از واکنش های آمریکا به سوسیالیسم ملی ناراضی است و پیشنهاد می کند که آمریکایی ها باید انتقاد آلمان را متوقف کنند. این مقاله اولین بار در Völkischer Beobachter و سپس در بسیاری از روزنامه های دیگر منتشر شد.

 

و اما نکات قابل توجه برای ما ایرانیان :

  • موفقیت بی نظیر دولت ملی سوسیالیستی آلمان در ایجاد اشتغال بدون کمک خارجی و بدون داشتن منابع ارزی و منابع طبیعی لازم .

 

  • دروغ پردازی امریکا علیه دولت و ملت آلمان برای سرپوش گذاشتن بر روی نقاط ضعف خود و بیکاری گسترده در امریکا ( بین ۱۱ تا ۱۲ میلییون نفر ) طبق آمار امریکا درسال ۱۹۳۸ دارای ۱۲۹٫۸ میلییون نفر جمعیت بوده است و آلمان دارای ۶۸  میلییون نفر جمعیت .

 

  • تلاش یهود برای مبارزه گستردهبا نفوذ تجاری و صنعتی آلمان در امریکای جنوبی چراکه امریکا ملت های امریکای جنوبی را همواره تحت استعمار خود می خواهد تا بتواند به منابع عظیم آنها به راحتی و با حداقل هزینه دست پیدا کند .

 

  • تلاش آلمان و جناب دکتر گوبلز جهت جلوگیری از جنگ بین آلمان و امریکا

 

  • عدم قصد صادر کردن حکومت ملی سوسیالیستی به امریکا توسط آلمان ، پس نیازی به شعار نیست زمانی که خوب عمل کنید مردم دیگر کشورها از خود می پرسند چرا دارای چنین حکومتی نیستند .

 

  • تنها یک حکومت و دولت ملی است که می تواند چنین اقتصادی ایجاد کند و نه حکومت های کمونیستی که اگر هم اشتفال ایجاد کنند ، رفاه ایجاد نمی کنند و نه حکومت های امپریالیسمی که کار برای عده ای را ایجاد می کنند و برای پایین نگه داشتن دستمزدها همواره عده ای را بیکار نگه می دارند و سیاست مداران فاسد آنها در قبال وعده نابودی بیکاری رای جمع می کنند.

 

  • حکومت های مذهبی نیز فاقد ساختار فکری برای بهبود شرایط کاری و زندگی مردم هستند و با وعده بهشت و آموزش دعا مردم را آرام می کنند و در بدترین شرایط اقتصادی گناه وضعیت زندگی مردم را به فاسد شدن مردم بی نوا نسبت می دهند .

 

 

Tags

You may also like...

0 thoughts on “What Does America Really Want – امریکا واقعا چه می خواهد؟”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Polls

کدام بخش سایت مورد علاقه شماست؟

View Results

Loading ... Loading ...